viernes, 9 de marzo de 2012

El regalo.

Cuando Amelia se despertó ese dia,tenía los ojos vendados  y una isusión tan grande como ella  misma.
Era el dia de los reyes.Le trajeron de todo:aviones,peluches...pero no le trajeron  lo que ella les pedío y os preguntareis que pedío:la capa de Harri potter y se fue llorando al bosque encantado vio algo en el harbol
más lajano y alto del bosque.Parecia que aquello era una casa,una casa encantada y mágica.Amelia  entró en ella y...bun,bun se chocó con algo ¡era la capa de Harri Potter!Amelia estaba tan ilusionada que cógio la capa y...¡aaaaaa!era la capa de Harri,pero ¡debajo estaba bóldemort!Amelia salio corriendo.Y no salio de su abitacion en meses.Asta que un día fue al bósque.Y creyo que fue su imaginacion.Pero no fue asi.era berdád todo y en la misma noche Harri le dejó la capa en su abitacíon.

viernes, 17 de febrero de 2012

Txori eroak

Txori bat  argi klabe baten gaineanzegoen.Gero beste bat etorri zen,hegoak zabaldu zituen eta lehenengoari molestagarria iruditu zitzaion eta borrokan hasi ziren.Gero beste bat etorri zen eta berarekin ere ztabaidan hasi ziren eta beste pila bat etorri zen eta denak beztabaidan hasi ziren.bat-batean,txori handi eta itxusia azaldu zen.
Horduan denak barrez hasi eta bata besteari gauzak esaten ari ziren.Bat-batean,txoria txirrist egin eta besteen eta besteen erdian jarri zen,beste txoriek bultza eta hankekin hankekin besterik ez zion eltzen kableari,mokoka hasi ziren  bi txori handien hanketan eta erortzera zioala...kableari zartako bat eman eta txori guztiak lurrera erori ziren.Hostorik gabe.Bera bakarrik geratu zen hostoekin.Gero berak egin zuen barre

viernes, 13 de enero de 2012

maisuek bidaltzen dizkiguten etxerako lanak.

Esan zidaten etxe hartara joateko.Baina iritsi nintzenean,ezin nuen sinetsi ikusten nuena:
milaka liburu ateratzen ari zen leiho batetetik.Zer ote?
hurbildu eta...hauxe entzun zen:
-liburuen bila etortzen,dena...
nik korrika alde egin nuen.Baina ez nintzen gogoratzen,zeinek esan zidan etxe hartara joateko.
Pentsatu eta pentsatu,baina ezer,ez nintzen ezertaz gogoratzen.Gogoratu nintzen hurrengo astean,inguruneko azterketa nuela,eta pentsatzen eta pentsatzen nuen nire anaiak esango zidala hara joateko baina ez:
Ainhoa,Ane,Irati...ezta bat.Begoñari galdetu eta ez,ez nekien zer egin.Azkenean etxe hartara joan behar izan nuen.Barrura sartu eta,hara,hantxe bertan aurkitu nituen lagun guztiak eta,orduantxe,konturatu nintzen jesusek
etxerako lan bezala eman zigula liburu bat hartzeko eta beste gauza batez konturatu nintzen liburutegi bat zela,
baina zergatik egongo ziren liburu horiek leihotik?

viernes, 16 de diciembre de 2011

Nire biografia

Ni Amets naiz eta bederatzi urte dauzkat .Nire afizioa baleta da.Dantza asko gustatzen zait,baletean bost urtekin,
hasi nintzen.Lagunekin egotea asko gustatzen zait.




Nire auzoa nahiko txikia da.Bi parke dauzka eta frontoi bat,lagunen etxea eta nire lagunen etxea oso gertu daude.Batzuetan frontoian bestetan parkean geratzen gara.

 
Anaia eta ni bikiak gara ni zaharrena naiz ni lehenengo atera nitzelako 3maila arte gelan  elkarrekin egon ginen eta hortik aurrera nire bizitza aldatu zen.



Animalia pilo bat daukat:zaldia,ahuntzak,untxiak...eta nire bi aitonek kriston baratzak dauzkata.

la ardilla charlatana.

Estaba paseando traquilamente por el parque,cuando una ardilla se encaramó a la valla y me dijo:

-¡Eh,tú!si,si,tú¿quieres que te cuente un secretu?
soy muy bueno patinando con el skate y me dijo:
-Eso sí que no me lo creo...
-¿Ah,no? pues ya veras.
Cogió un skate y fue por la valla resbalándose,yo no me lo podía creer.Era exactamente la verdad y me dijo:
-Si quieres que te enseñe a patinar me tendrás que llevar donde tu familia.Le dije que yo no tenia ningún cóche pero ella me dijo:
-solo nos tenemos que meter en ese camíon.
Fuimos a su casa,eso si que era bonito.El niño no tenía familia y se quedó allí a vivir.






























viernes, 2 de diciembre de 2011

Egun hartako bidaia.

Etxetik irten eta bidaia misteriotsua hasi genuen.Orain esango dizuet zeintuk joan ginen:
-Anhoa,Irati,Ane eta ni,errekorra egiteko prest geuden:eta...txuku txuku!!trena martxan jarri zen,handik pixka batera,mendiak ikusi genituen eta handik gutxira iritsi ginen.Ez genuen uste horren altua izango zenik baina amore eman gabe aurrera jarraitu genuen.Elurra egiten zuen eta gu hotzez hiltzen geuden.handi pixka batera tontorra ikusten genuen  eta  berehala iritsi ginen,Negarrak,pozak,algarak denetatik igaro genuen eta gauza bat ikasi genuen:zerbait lortu nahi baduzu.Gogor haritu eta lortuko duzu!!!!